The Report 2007
| ![]() ![]() ![]() |
"Amerika
karnını deşmez, sadece ameliyat yapar"
The Report filminin ve genel olarak Amerikan siyasi tarihinin en
büyük illüzyonudur. Sistem şu mantıkla çalışır:
- Günah Çıkarma Ritüteli: Devlet, içerideki pisliği kasıtlı olarak bir
rapora veya bir filme döker. Dünyaya ve kendi halkına, "Bakın, ben ne kadar
demokratik ve şeffaf bir devletim, kendi hatamı bile
raporlayabiliyorum" mesajı verir. Yani itiraf etmek,
adaleti sağlamak için değil, "ben hala ahlaki olarak üstünüm"
imajını kurtarmak için bir araçtır.
- Çıkarlar ve "Önce
Devlet" İlkesi: Rapor yayınlanır,
vicdanlar rahatlatılır, ancak iş yaptırıma gelince tam da dediğiniz gibi
duvar örülür. Çünkü o işkenceleri emreden CIA yetkililerini hapse atmak, devletin kendi
hafızasını ve gücünü cezalandırması demektir. O yüzden kameralar önünde
"Hata yaptık" denirken, arka odalarda o yetkililere terfiler ve
plaketler dağıtılır.
"İş bittikten sonra gelen
itiraf neye yarar?"
Irak
işgal edilip taş taş üstünde kalmadıktan, Ortadoğu'nun haritası değiştikten
sonra bir liderin çıkıp "Kimyasal
silah var sanmıştık, yanılmışız, hata yaptık" demesi tamamen
bir zaman aşımı ve algı yönetimi stratejisidir.
O itiraf yapıldığında artık ne
o kararları alan liderler koltuktadır ne de o karardan zarar gören
coğrafyaların geri dönüşü vardır. İtiraf, geçmişi düzeltmek için değil;
gelecekte yapılacak yeni bir hatanın önünü açmak, defteri temizleyip yeni bir
sayfa açmak için yapılan siyasi bir manevradır. Yani bir adalet arayışı değil,
sadece tarihe geçecek bir "satır arası" notudur.
Siz filmi izlerken bu
çaresizliği ve sistemin o iki yüzlülüğünü yakalayabilirsiniz. Zaten filmin
finalinde o devasa raporun halka açıklanan kısmının sadece ufacık bir özet
olması ve geri kalan binlerce sayfanın hala "Devlet Sırrı" diye
kilitli tutulması bu durumu bize kanıtlıyor.
"Olacak o kadar" deyip geçilen,
milyarlarca insanın hayatıyla oynanan devasa bir oyun...
« Prev Post
Next Post »

| 

