Rothschild Hanedanı 1934... Borsa Krizi
 |    |
https://www.youtube.com/watch?v=NPn9rpIv4n4
.
|
Rothschild
Hanedanı |
|
|
|
|
|
Yöneten |
Alfred L.
Werker |
|
Yazan: |
George
Hembert Westley (oyun yazarı) |
|
Tarafından
üretilmiştir |
|
|
Başrollerde |
|
|
Sinematografi |
|
|
Düzenleyen |
Barbara McLean |
|
Müzik: |
|
|
Prodüksiyon |
|
|
Dağıtımını
yapan: |
|
|
Yayın tarihi |
|
|
Çalışma
süresi |
88 dakika |
|
Ülke |
Amerika
Birleşik Devletleri |
|
Dil |
İngilizce |
|
Gişe |
1 milyon
dolar (ABD ve Kanada kiralamaları) [ 1 ] |
Rothschild Hanedanı, Alfred L.
Werker tarafından yönetilenve George Arliss
, Loretta Young
ve Boris
Karloff'un başrollerini paylaştığı , 1934 yapımı Amerikan pre-Code tarihi drama filmidir .
Nunnally Johnson tarafından George Hembert
Westley'nin oyunundanuyarlanan filmAvrupalı bankacı Rothschild
ailesinin yükselişini konu almaktadır.
Konu
1780 yılında Frankfurt'ta genç
Nathan Rothschild, anne babası Mayer ve Guttle'ı vergi memurunun geldiği
konusunda uyarır. Aile aceleyle servetlerini saklar. Vergi memuru 20.000 gulden gibi fahiş bir meblağ talep eder, ancak
2.000 gulden vergi tahsil etmesi karşılığında 5.000 gulden rüşvet kabul eder.
Ancak Mayer'in memnuniyeti kısa sürer; kendisine 10.000 gulden getiren bir
kurye yakalanır ve para vergi memurları tarafından el konulur. Mayer oğullarına
olabildiğince dürüst olmaya çalıştığını, ancak yetkililerin buna izin
vermediğini söyler; çocuklarına para kazanmalarını, çünkü "para
güçtür" ve halklarını koruyabileceğini öğütler.
Daha sonra, Mayer ölüm
döşeğindeyken, beş oğluna Avrupa'nın farklı ülkelerinde bankalar kurmalarını
emreder: Amschel Frankfurt am
Main'da , Salomon Viyana'da , Nathan Londra'da, Carl Napoli'de ve James Paris'te. Böylece, ihtiyaç
duyulduğunda altın gönderip alma zorunluluğundan kurtulabilirler; çünkü savaşta
düşman tarafından, barış zamanında ise kendi yurttaşları tarafından soyulma
tehlikesiyle karşı karşıyadırlar. Bunun yerine, birbirlerinin bankalarından
para çekebilirler.
Otuz iki yıl sonra, oğullar
bankacılık kuruluşları kurmuşlardır. Ardından Fransa, Napolyon
Savaşları'nda Avrupa'yı işgal eder . Avusturyalı Prens Metternich, Napolyon'u
yenmek için Salomon'dan 15 milyon florin toplamayı ister . Diğer kardeşlere de benzer talepler
yöneltilir. Hatta Fransa'nın kendisinde bile Talleyrand 50 milyon frank ister . Nathan,
düşmanı püskürtmek için İngiliz hükümetine (önceki kredilerin üzerine) beş
milyon sterlin borç vermeyi reddeder, ancak Wellington Dükü'ne onu alt
etmesi için bunun iki katını teklif eder.
Savaş kazanıldıktan sonra
Wellington, Nathan Rothschild'in dükün onuruna verilen bir partiye bile davet
edilmediğini görünce hayal kırıklığına uğrar. Nathan'ı görmeye gitmekte ısrar
eder. Yardımcısı Yüzbaşı Fitzroy, Nathan'ın kızı Julie ile birbirlerine aşık
oldukları için adresi bilmektedir. Oradayken Wellington, Nathan'a galip
güçlerin Fransa'ya savaştan sonra toparlanmasına yardımcı olmak için çok büyük
bir kredi vereceğini söyler. Kazanan garantör, Avrupa'nın en güçlü ve prestijli
bankası olacaktır.
Nathan'ın
teklifi en iyisi olmasına rağmen, öncelikle Barings Bankası lehine
reddedilir . Nathan sebebini öğrenmek istediğinde, Prusyalı Kont Ledrantz
(kendisi de Rothschild'lerden savaş kredisi istemiş olmasına rağmen) teklifin
"teknik bir nedenden" dolayı reddedildiğini, çünkü Nathan'ın Yahudi
olduğunu açıklar. Nathan, Barings'e verilmeyen kredinin dörtte birinin
Ledrantz, Metternich ve Talleyrand'a kalacağını ve bu sayede büyük karlar elde
edeceklerini öğrenir. Nathan onları mali olarak alt eder, onları iflasın ve
onursuzluğun eşiğine getirir; sonunda teslim olurlar ve kredinin tamamını ona
verirler. Ancak bu durum onu biraz öfkelendirir. Eskiden Julie'nin seçimini
kabul eden Nathan, şimdi Yahudi olmayan Fitzroy'a ondan uzak durmasını söyler.
Ledrantz'ın kışkırtmasıyla
Almanya genelinde Yahudi karşıtı ayaklanmalar patlak verir. Nathan Frankfurt'a
döner ve kendi halkının baskısı altında Ledrantz'a boyun eğmeyi kabul eder.
Ancak, bunu yapmadan önce, Napolyon'un sürgünden kaçtığı haberini alır . Nathan'ın
kardeşleri, konumlarından korkarak, yeniden tahta geçen Fransız İmparatorunu
desteklemek isterler. Ancak Nathan bunu reddeder. Ledrantz ve diğerleri bir kez
daha çaresizce mali desteğe ihtiyaç duyarken, onlardan Yahudilere uzun zamandır
reddedilen haklar, özgürlükler ve onurlar tanıyan bir anlaşma koparır. Ayrıca
Fitzroy'a Julie'yi tekrar görebileceğini söyler. Napolyon'un yenilmez
görünmesiyle Nathan, müttefikleri desteklemek için her şeyi riske atmaya karar
verir. Tam iflas etmeden önce, Wellington'ın Waterloo Savaşı'nı kazandığı haberini alır ve
sadece kurtulmakla kalmaz, dünyanın en zengin adamı ve bir baron olur.
Arka plan
Film , 1933'te Hitler'in
Almanya'da iktidara gelmesinin ardından
Nazizm ve antisemitizme karşı bir saldırı olarak Zanuck (Yahudi olmayan)
tarafından yapıldı . Hikaye, Shylock ve Benjamin
Disraeli gibi Yahudi karakterleri canlandırarak başarılı film
performansları sergilemiş olan George Arliss (o da Yahudi olmayan) tarafından
kendisine önerildi . Arliss'e Amschel Rothschild ve Rothschild'in İngiltere'ye
yerleşen oğlu Nathan Mayer'in ikili rolü verildi. [ açıklama gerekli ] Zanuck, perde
arkasında Anti-Defamation League gibi Yahudi kuruluşlarından
muhalefetle karşılaştı, ancak senaryo Hays Ofisi'nin
onayını aldı ; ofis yetkililerinden James Wingate, itiraz için hiçbir neden
bulmadı ve hatta Alman hükümetinin bir temsilcisine gösterilmesini önerdi,
ancak Zanuck bu adımı atmayı reddetti. Aralık 1933'te proje, önemli bir Yahudi
dergisi olan The B'nai B'rith Messenger'da onaylandı . [ 2 ]
Sinematografi
Filmin neredeyse tamamı
siyah beyaz olsa da, final sahnesi, Şubat 1934'te gösterime giren MGM müzikali The Cat and the Fiddle ile birlikte , üç şeritli
Technicolor tekniğiyle çekilen ilk sahnelerden biriydi.
Resepsiyon
Film, çeşitli Amerikan
dergilerinden olumlu eleştiriler aldı; filmde o dönemde Almanya'daki güncel
olaylara değinilmemesine rağmen, bazı eleştirmenler Nazi rejiminin Alman
Yahudilerine yönelik muamelesine benzerlikler fark ettiler; örneğin Time
dergisinin köşe yazarı, filmin "Almanya'daki güncel Yahudi düşmanlığına
dolaylı olarak değinmek için ustaca zamanlanmış" olduğunu düşündü. Ayrıca
, filmin kabul edilebilir hale gelmesine yardımcı olan Ulusal Yahudi Kadınlar Konseyi tarafından
da kamuoyu önünde desteklendi . [ 2 ]
Film, Haziran 1933'te
kurulmuş olan Twentieth Century Pictures için yılın en büyük başarısıydı. [ 3 ]
United Artists'in yılın en popüler filmlerinden biriydi. [ 4 ] En İyi Film dalında Akademi Ödülü'ne aday
gösterildi .
Çok çekişmeli bir yarışmada,
Rothschild Evi, Film Daily'nin eleştirmenler arasında
yaptığı yıllık ankette 1934 yılının en iyi ikinci filmi seçildi ve az farkla Wimpole
Sokağı'ndaki Barrett'lar tarafından geride bırakıldı . [ 5 ]
Rothschild Hanedanı'ndan iki sahne, telif hakkı
sahiplerinin izni olmadan Alman Yahudi karşıtı propaganda filmi Ebedi Yahudi'de (1940) [ 6 ] [ 2 ]
kullanıldı .
Tarihsel doğruluk
Film, Rothschild ailesinin
tarihiyle ilgili birçok yaratıcı özgürlük kullanıyor. Amschel Rothschild,
Napolyon Savaşlarının son aşamalarında, 1812'ye kadar ölmedi; filmde ise bu
savaşları görecek kadar yaşamadığı gösteriliyor. Beş oğlundan sadece ikisi ölüm
döşeğinde yanındaydı; diğerleri zaten diğer Avrupa ülkelerinde yerleşmişti. [ 7 ]
Nathan Rothschild (1777
doğumlu), filmin başladığı 1780 yılında henüz üç yaşındaydı. Kaptan Fitzroy ile
Julie Rothschild arasındaki ilişki kurgusaldır; Nathan Rothschild'in Julie
adında bir kızı yoktu. (Nathan'ın 1836'da ölümünden sonra) damadı olan Kaptan
Fitzroy, 1807'de doğmuş, dolayısıyla Waterloo sırasında çocuk sayılmış ve
1839'da Nathan'ın ikinci kızı Hannah Rothschild (1815 doğumlu) ile
evlenmiştir.
Ayrıca, 18. yüzyılda
Frankfurt, Kutsal Roma İmparatorluğu'nda bir Özgür Şehir idi . 1866'ya kadar Prusya'ya
ait değildi.
Nathan Mayer'in düşmanı olan
Prusyalı Kont Ledrantz, Nunally Johnson tarafından hikayeye tamamen kurgusal
olarak eklenmiş bir karakterdi. [ 2 ]
Referanslar
1.
Cohn, Lawrence (15 Ekim
1990). "Tüm Zamanların En Çok Kiralanan Filmleri". Variety
. s. M-164. ISSN 0042-2738 .
2.
Eric A. Goldman'ın
"Hollywood'un En Yanlış Anlaşılan ve Unutulan Yahudi Filmi" başlıklı
İngilizce çevrimiçi makalesi, 23 Eylül 2014 tarihinde The Forward dergisinde
yayımlanmıştır. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2021.
3.
Douglas W. Churchill,
'Hollywood'da Yıl: 1934, Tatlılık ve Hafiflik Çağının Başlangıcı Olarak
Hatırlanabilir', The New York Times , 30 Aralık 1934: X5
4.
DW (25 Kasım 1934).
"KAYITLARA BİR GÖZ ATMAK". New York Times . ProQuest 101193306 .
5.
Alicoate, Jack (1935). 1935 Film Daily
Sinema Yıllığı, 17. Yıllık Baskı . Film Daily. s. 59. 23
Temmuz 2022 tarihinde Archive.org aracılığıyla erişildi .
6.
Barnouw, Erik (1993). Belgesel:
Kurgusal olmayan filmin tarihi . Oxford University Press. s.
142. ISBN 978-0-19-507898-529 Eylül
2014 tarihinde erişildi .
7.
IMDb'de Rothschild Hanedanı
« Prev Post
Next Post »